
Każdy mógł spróbować sił w wykonaniu zdjęcia tej komety. Do tego celu wystarczył aparat na statywie z nastawionym odpowiednim czasem naświetlania. Zdjęcia w tej galerii przedstawiają kometę NEOWISE sfotografowaną w dniach 20-23 lipca. Obiektyw skierowany został w okolice obejmujące dolną część Wielkiej Niedźwiedzicy. Z centrum miasta w tym czasie kometa była niedostrzegalna gołym okiem. Wówczas z każdym dniem traciła na jasności. Na zdjęciach widać głowę komety wraz z jej ogonem odwróconym w stronę przeciwną niż Słońce. W sieci warto poszukać zdjęć zrobionych przez doświadczonych astrofotografów, na których uwidocznione jest rozwarstwienie ogona na część gazową i pyłową.
Kometa to określenie pochodzące z języka greckiego i oznaczające w tym języku gwiazdę w włosami lub gwiazdę z ogonem. Kometa nie jest jednak gwiazdą ale ciałem niebieskim utworzonym z pyłu i odłamków skalnych zamrożonych w bryle lodowej (jądrze komety). W literaturze dotyczącej astronomii można spotkać porównanie komety do brudnej kuli śniegowej. Średnica komety NEOWISE oszacowana została na około 5 km. Ogon komety uwidacznia się gdy zbliża się ona do Słońca. Jest to spowodowane uwolnieniem się gazów i pyłów na skutek rozgrzania jej jądra, a w dalszej kolejności działania wiatru słonecznego i ciśnienia promieniowania słonecznego.
Wybrane parametry ruchu komety NEOWISE:
- 3 lipca 2020 roku przejście przez peryhelium ok. 44 mln km, dla porównania peryhelium Merkurego 46 mln km, odległość Ziemia-Słońce ok. 150 mln km,
- 23 lipca 2020 minimalna odległość od Ziemi ok. 103 mln km,
- kometa porusza się po elipsie „mocno wydłużonej”.
Przewiduje się, że powrót tej komety nastąpi za około 6800 lat. W takim razie żegnaj NEOWISE!