Przewodnik, przez który przepływa prąd elektryczny wytwarza pole magnetyczne o czym można się przekonać analizując doświadczenie Oersteda. Co prawda pole magnetyczne jest niewidoczne, podobnie jak np. pole grawitacyjne, ale mimo to nie jest niedorzeczne pytanie o to jaki ma kształt?

Można je zobrazować rysując linie pola magnetycznego wskazane igłą magnetyczną lub wykorzystać go tego celu opiłki żelaza. W szkolnej pracowni fizycznej przeznaczone do tych doświadczeń są specjalne stoliki widoczne na zdjęciach. Można na nich rozsypać opiłki żelaza w płaszczyźnie prostopadłej wokół przewodu prostoliniowego, pojedynczego zwoju lub zwojnicy. Następnie przez przewód należy przepuścić prąd elektryczny i lekko ostukać przy tym stolik aby opiłki mogły ułożyć się wzdłuż linii pola magnetycznego.

Widać, że linie pola magnetycznego wokół przewodnika prostoliniowego to współśrodkowe okręgi, zaś te pochodzące od zwojnicy podobne są do linii pola magnesu sztabkowego. Zatem linie pola magnetycznego mają kształt zależny od kształtu w jaki uformowany został przewodnik, wokół którego rozpatrujemy pole magnetyczne. Są to jednak zawsze linie ciągłe, zamknięte, nie przecinające się oraz o umownym zwrocie od bieguna N do bieguna S. Z porównania zagęszczenia tych linii w różnych miejscach można wnioskować o intensywności pola magnetycznego.

Powrót