
Prawa Kirchhoffa – pierwsze i drugie - opisują przepływy prądowe w obwodach elektrycznych. Zostały sformułowane w 1845 roku przez niemieckiego fizyka Gustava Kirchhoffa. Kirchhoff jest dziś najczęściej kojarzony z obwodami elektrycznymi ale jego dorobek naukowy jest znacznie większy. Warto również wiedzieć, że wraz z Robertem Bunsenem doskonalili analizę widmową i przy tym odkryli dwa pierwiastki, cez i rubid.
Pierwsze prawo Kirchhoffa dotyczy węzła obwodu. Węzeł obwodu elektrycznego to taki punkt, w którym łączą się trzy i więcej przewodów. W myśl tego prawa suma prądów wpływających do węzła jest równa sumie prądów z węzła wypływających. Prawo to jest konsekwencją zasady zachowania ładunku. Często objaśniając rozpływ strumienia elektronów można odwoływać się przez analogię do przepływu wody w rurach. Tak więc jeśli rury są szczelne to w sumie ilość wody przed i za rozgałęzieniem jest taka sama.
Drugie prawo Kirchhoffa dotyczy oczka obwodu, czyli samodzielnego zamkniętego obwodu lub obwodu zamkniętego stanowiącego część obwodu rozgałęzionego. Zgodnie z tym prawem, w oczku suma sił elektromotorycznych jest równa sumie spadków napięcia na opornościach tego obwodu.
Oba te prawa są tu zilustrowane fotografiami prostych obwodów elektrycznych. Na rozbieżności pomiędzy teorią a praktyką należy brać poprawkę wynikającą z niedoskonałości pomiaru.
Prawa Kirchhoffa wraz z prawem Ohma stanowią niezbędną wiedzę do analizy obwodów elektrycznych.