W jaki sposób powstają figury Chladniego? Pobudzając płytę do drgań z częstotliwością pokrywającą się z częstotliwością własną płyty lub jej wielokrotnością wzbudza się na niej powierzchniową falę stojącą. W wyniku tego, wcześniej rozsypane na płycie, lekkie i drobne okruchy są wytrząsane z miejsc gdzie drgania są duże i zsypują się do linii węzłowych, a więc tam gdzie drgania są znikome.

Więcej

Po raz pierwszy wpływ przewodnika z prądem na ustawienie igły magnetycznej stwierdził duński fizyk Hans Christian Oersted w 1820 roku. Doświadczenie Oersteda przebiega następująco: Równolegle, tuż nad igłą magnetyczną rozciągamy przewodnik prostoliniowy, a następnie przyłączamy go na chwilę do źródła stałego napięcia, na przykład do baterii płaskiej. Obserwujemy, że w czasie przepływu prądu przez przewodnik, igła magnetyczna odchyla się.

Więcej

W Układzie Słonecznym dwie planety, Merkury i Wenus mają ciaśniejszą orbitę od Ziemi. W czasie ich ruchu wokół Słońca może zdarzyć się, że będą przechodzić pomiędzy Ziemią a Słońcem i wtedy są dla nas widoczne na tle tarczy Słońca. Mówi się wówczas o tranzycie Merkurego lub tranzycie Wenus. 9 maja 2016 roku można było obserwować tranzyt Merkurego.

Więcej

Obserwując promienie słoneczne wpadające do zakurzonego pomieszczenia stwierdzamy, że światło rozchodzi się po liniach prostych. Czy tak jest w każdych okolicznościach? W XVII wieku Włoch Francesco Maria Grimaldi zauważył, że po umieszczeniu na drodze wiązki światła cienkiego pręta, cień na ścianie jest cieńszy niż sam pręt, a ponadto granice cienia są lekko rozmyte i otoczone tęczowymi prążkami. Wnikanie światła w obszar geometrycznego cienia, w wyniku ugięcia na przeszkodzie nazywa się zjawiskiem dyfrakcji światła.

Więcej

Falowa teoria światła, której zwolennikiem był Huygens jako pierwsza pomyślnie przeszła weryfikację co przyćmiło teorię korpuskularną Newtona. Ale porażka tej drugiej była przejściowa. Światło okazuje się mieć podwójną naturę falowo-korpuskularną. Falową naturę światła potwierdził Anglik Thomas Young w 1801 roku. W jaki sposób to zrobił?

Więcej

Spektroskop pryzmatyczny szkolny to przyrząd przeznaczony do analizy światła. Głównym jego elementem jest pryzmat wykonany ze szkła o szczególnie wysokiej zdolności rozszczepiania. Rozszczepiając promień światła białego emitowanego przez żarówkę tradycyjną zobaczymy całe spektrum barw płynnie przechodzących jedna w drugą. Mówi się wówczas o widmie ciągłym światła. Czy tak samo będzie wyglądać widmo światła świetlówki kompaktowej lub innych ciał świecących? Właśnie dzięki użyciu spektroskopu można się o tym przekonać.

Więcej

Ogrzany metal, przykładowo tak jak w żarówce w wyniku przepływu przez niego prądu, przy odpowiednio wysokiej temperaturze zaczyna świecić najpierw na ciemnoczerwono, pomarańczowo, wreszcie na biało. Jeśli światło to przepuścimy przez pryzmat lub siatkę dyfrakcyjną zobaczymy barwną tęczę, w której barwy w sposób ciągły przechodzą jedna w drugą.

Więcej

Młynek Franklina wykonany jest z cienkiego paska blachy aluminiowej z ostrzami odgiętymi ku dołowi i zwróconymi w przeciwne strony. Tak ukształtowaną blaszkę podpiera się na metalowej igle. Do demonstracji igłę osadza się w izolującej podstawce i łączy z jednym z iskierników maszyny elektrostatycznej. Ładunki na ostrzach młynka i ładunki zjonizowanego powietrza w ich pobliżu o tym samym znaku, odpychają się wprawiając go w ruch.

Więcej